Ik weet wel dat de clubs dicht bij elkaar staan. En dat ons doelsaldo absurt is. Maar we stonden zelfs nog even vóór Ajax! En we staan boven Heerenveen en AZ. Terwijl we zo slechts begonnen. Het is toch lekker, zo in de winterstop als de stand even blijft staan. En na de winterstop speelt PSV tegen Feyenoord en Ajax tegen AZ. En wij tegen Exelsior. Er bestaat dus een redelijke kans dat we nog een plekje opschuiven. Het is toch mooi. Bijna nooit komt er immers goed nieuws uit Groningen. Maar wij hebben de scandinaviërs. En die willen wel werken. Het is toch mooi.
Vroeger… toen ik nog fervent blogger was, zette ik mijn hele hebben en houden op internet. Terwijl ik bezig ben om mijn oude logs op een nieuwe site te zetten, bekijk ik eens wat oude logs. Het jaar 2005 was het jaar waarin ik verliefd werd. Logje na logje werd geproduceerd over hoe leuk het was. Naarmate de relatie vorderde werden de logjes minder. Blijkbaar niet meer noemenswaardig. Mijn laatste liefdeslogje dateert van ruim een jaar geleden. Daarom wordt het weer hoog tijd! 
Door mijn uitzinnige blijdschap, vanwege het hebben van een mooi groot huis, met tuin, klaag ik niet. Het is een beetje meer werk, maar dat vind ik meestal niet zo erg. Met een groot huis, ben je nooit klaar, er is altijd wel wat te doen. Maar als je er over nadenkt, passen al die werkzaamheden eigenlijk lang niet in de tijd die je hebt. Met enige regelmaat moet je namelijk…. 
Als ik rondsurf op marktplaats vraag ik me wel eens af, waarom al die mensen die dingen kwijt willen. Eén van de situaties die ik mij dan voorstel is deze:
We waren er een beetje laat bij, dit jaar.
Mediageilheid is ook een ziekte. Het is een soort media-boulimia, net zo lang vreten van journalistieke nieuwsgierigheid totdat je wordt uitgekotst. De journalisten zijn echter vaak minder snel misselijk dan de lezers. Mensen lijken tegenwoordig belangrijker voor de media dan feiten. Het begon allemaal met Pim. Dat was nog wel behappen. Nu heb je 
Voor het eerst in jaren ben ik blij na prinsjesdag. Ik kan me wel vinden in dit kabinet. Waarom ook niet? Het is zo logisch als wat dat ze geld halen wanneer mensen het kunnen missen, nu de pijlers van Nederland; de zorg en het onderwijs meer geld nodig hebben. Ik lever graag iets in. Waarom ook niet? Ik wil in de toekomst ook dat mijn kinderen goed worden opgeleid en als ik in het ziekenhuis terecht kom, wil ik goede verzorging. Dat ze miljoenen investeren in files omdat een stelletje malloten wel de lusten van de stad wil en niet de lasten en daarom zich de kloten werken om een huis te kopen buiten de stad, zint mij iets minder. Maar ik ben de beroerdste niet, Nederland draait nu eenmaal niet alleen om mij.
Gisteren besloot ik onze grote trots; de boekenkast eens een flinke ‘oppimpbeurt’ te geven.
Sinds Lief en ik elkaar twee-en-een-half jaar geleden de liefde verklaarden was het er nooit van gekomen.
De kat heet Muis. Dat heb ik ook niet bedacht, maar bij gebrek aan een beter alternatief wel geaccepteerd. “Je noemt haar nooit Muis,” merkte Lief op. “Je zegt eerder Poes“. Terwijl ik daarover nadacht, realiseerde ik mij dat ik het dier vooral Poep, Poepie, Poeperd of Poeperdje noem. Best apart eigenlijk. Ook apart dat ik vandaag Drolletje tegen haar zei. Er zit vast iets dwars.
Als je zelf een tuin hebt, kijk je vaker naar andermans tuin. En dan valt het op hoeveel mensen hun natuurschoon vernietigen met grind. Ook onze (voor) tuin is door de vorige-vorige bewoners daarvan het slachtoffer geworden.
